میگویند ... :

ژاپنی ها همان کلاس اول دبستان، اتمام حجت ميکنند با بچه هايشان

درس اول هم جغرافيا است نقشه ژاپن را ميگذارند جلوی بچه ها

و ميگويند : ببينيد اين ژاپن کوچولوی ماست

ببينيد! ژاپن ما نفت ندارد، گاز ندارد، معدن ندارد ....

زمينش محدود است و جمعيتش زياد و ...

ليست «نداشته ها» را به بچه ها گوشزد ميکنند

خيلی خودمانی بچه هايشان را ميترسانند!!!

در ژاپن نظام آموزشی فهرست مشاغل موردنياز جامعه را ازهمان اول کار،

به بچه ها گوشزد ميکند ! حتی حجم موضوعات درسی کتابهای درسی

در ژاپن، يک سوم اروپا است چون ژاپنيها معتقدند

«عمق» بهتر از «وسعت» است !

حالا اين را مقايسه کنيد با کتابهای درسی و حتی رسانه های ما

که از همان اول مدام در گوش بچه ها ميخوانند :

ای ايران، اِی مرز پرگهر، سنگ کوهت دُر است و گوهر !!!

در دبستان هم، اولين درس ما تاريخ است، نه برای عبرت

بلکه شرح افتخارات (!) گذشته!

اگر گربه جغرافيايی را هم بگذارند جلوی بچه ها، با غرور ميگويند:

بچه ها ببينيد! ايران همه چيز دارد !

ايران نفت دارد، گاز دارد، جنگل دارد، دريا دارد و...

نتيجه اش ميشود احساس داشتن و غناي کامل و ايجاد تلفيقی از

تنبلی اجتماعی و حتی طلبکاری که به اشتباه به آن ميگوييم غرور ملی

با اين وصف، کودکان و جوانان و مديران و نسل جديد ما

بايد برای «چه چيزی» تلاش کنند؟


اين ميشودکه بچه های ما فکروذکرشان، ميشود

شغلهای رويايی و به شدت مادی !!!

که " نفع و رفاه شخص " در آن حرف اول و آخر را ميزند نه نياز کشور...


=========

كمی بينديشيم ..... 

=========


+ + كسی كه آپ نميكنه دوباره خودم اومدم....!